Mwandishi Pyotr Shcheglovitov: biografia, vitabu

Petr Sergeevich Scheglovitov ni mwandishi wa Kirusi, mtaalamu na mimba. Hiyo ni sura ya shujaa wa sinema ya Kirusi na mkurugenzi Avdotya Smirnova.

Mizizi ya kale ya jina

Jina Shcheglovitov lina mizizi ya kale kutoka kwa heshima ya Urusi. Mapema mwanzo wa karne ya 18, Peter wa kwanza aliamuru jina hili liwekewe kwa matawi mawili yenye sifa: Shaklovitov na Shaklovitov. Waliunganishwa kwenye mstari mmoja. Lakini kuna kumbukumbu za familia za kale zaidi Shcheglovitov (kumbukumbu zao zimefika 1682).

Kutoka kwa wasifu

Hadithi ya mwandishi Petr Sergeevich Shcheglovitov iliundwa kutoka pointi kadhaa muhimu. Alikua katika familia yenye utajiri, alipata elimu ya kipaji na kukuza. Aliishi karne ya XIX, basi desturi zilikuwa kali sana. Shcheglovitov kwa shauku alipenda kwa msichana mmoja - Sophia Dorn. Alipenda kwa moyo wote na roho ya mapenzi ya kimapenzi. Sophia alikuwa wa kidini, alifundishwa kwa ukali na utii.

Kama romantics wengi, mwandishi Petr Sergeevich Shcheglovitov alikuwa wivu. Kujifunza kwamba Sophia ana mshiriki, alimpenda sana mpinzani wake. Katika nyakati hizo, matatizo kama hayo mara nyingi yalitatuliwa kwa msaada wa duwa. Kwa hiyo akamwita huyo kijana kwa upendo na mpinzani wake kwa duwa.

Shcheglovitov, labda, ilikuwa alama na kijiko. Iliyotokea kwamba aliuawa mpinzani katika mechi hii. Lakini badala ya furaha na upendo, alipokea huzuni na upweke. Sophia Dorn hakuweza kufahamu tendo kama hilo. Na ingawa nilikuwa na upendo na mwandishi mdogo, sikuweza kumsamehe kwa kumwua mtu. Hii ilikuwa kinyume na imani zake za kimaadili na kidini.

Msichana alikwenda kwenye nyumba ya makaazi na kukaa pale mpaka mwisho wa siku zake ili kuomba dhambi ya kaburi ya Petr Sergeevich, ambaye mshiriki wake wasiohusika aliwahi kuwa.

Petr Sergeevich, baada ya kupoteza dyubov yake, anaamua kwenda milele kwa mali ya familia yake. Yeye huketi chini na amehusika katika kuandika. Hadi mwisho wa siku zake alikumbuka na kumpenda msichana mmoja tu - Sophia Dorn, kamwe hakuolewa. Na katika mali ya shujaa baadaye ilianzisha makumbusho.

Mwandishi kama huyo anawakilisha, ambao vitabu vyao havijulikani sana. Kazi zake "Diary ya Mvuvi", "Siku mbili" na wengine ni zilizotajwa katika filamu Avdotya Smirnova. Lakini kupata yao ni vigumu sana.

"Siku mbili"

Usikimbilie kwenye hifadhi ya vitabu au utafute Intaneti kwa kazi zilizo hapo juu. Na wote kwa sababu mwandishi Peter S. Shcheglovitov - tabia ya uongo. Kwa hiyo, sio kwamba vitabu vyake hazipatikani kwenye mtandao. Ilibadilishwa na waandishi wa script na mkurugenzi wa filamu "Siku mbili" Avdotya Smirnova. Filamu hiyo iliumbwa kama melodrama na mambo ya comedy. Lakini kwa kweli picha hiyo iligeuka kuwa isiyo na utata, mingilivu na hata kashfa.

Katika mwendo wa hadithi hadithi mbalimbali kutoka kwa biografia ya mwandishi huja. Pyotr Shcheglovitov aliishi katika mali nzuri. Inarejeshwa kwa ujuzi wa uwazi. Nyumba yenyewe, ambako mwandishi aliishi, bustani na njia zilizo na miti ya kudumu na madawati. Katika filamu hiyo, kila kitu kinaonekana kweli na cha kuaminika.

Watumishi wa makumbusho ni wasomi, wanajitolea kwa kazi zao na wanaogopa kufungwa makumbusho na historia ya miaka mia moja. Wakati wa filamu hiyo, wanazungumzia juu ya mwandishi, akiongeza maelezo mengi ya rangi na picha ya jumla ambayo mtazamaji anaanza kuamini kuwapo kwa mwandishi Shcheglovitov na hakutamani aibu kwamba (kwa sababu fulani) hakuisoma vitabu vyake. Lakini ukweli ni kwamba mwandishi Petr Sergeevich Scheglovitov "Vidokezo vya Mvuvi" na kazi nyingine haziandika kweli.

Maelezo ni maalum: mapambo ya vyumba, mambo ya mapambo. Hata katika bustani kuna dalili na maandishi yanayoelezea wapi, wakati na nani miche ya miti ilitolewa. Mmoja wao ni zawadi kutoka kwa kichwa cha makao ya Masonic! Kwa wote, roho ya utamaduni wa Urusi hutegemea: majina ya sauti ya Tolstoy, Chekhov.

Basi filamu ni nini?

Mpango sio tu kuhusu mwandishi. Picha inaonyesha matatizo ya kijamii katika jamii ya Kirusi. Kama pamoja na urithi na upendo wa wapenzi, wanajitolea kabisa kwa huduma ya fasihi na kihistoria, kuna nguvu na viongozi tayari kuponda na kuvunja. Nguvu, faida, fedha-grubbing wanakabiliwa na udhaifu na imani isiyo na imani ya watumishi wa sanaa.

Hivyo, wafanyakazi wa mali ya makumbusho ya mwandishi Shcheglovitov kukubali ndani ya kuta zao rasmi afisa ambaye anaweza kuamua hatima ya makumbusho yao. Katika uchoraji kuna pia "wasiofanya kazi" wasioonekana "-wafanya kazi ya mmea, ambao, kwa tabia ya proletarian, hufanya kwa hatua kali, kufikia malengo yao.

Kuhusu multilayeredness

Filamu hiyo ni kirefu. Iliingilia wakati mwingi wa maisha, ambapo mtazamaji anajijua mwenyewe, pamoja na baadhi ya "nguvu" ya wahusika. Hebu jaribu kufikiria baadhi ya "tabaka".

Hadithi ya mwandishi Shcheglovitov Petr Sergeevich inatolewa na mkurugenzi wa uchoraji katika upendo wa kimapenzi. Hadithi ya kugusa na rangi laini huweka background ya rangi ya picha nzima. Kona iliyosahau imeonyeshwa kwa kichungaji, bila vivuli nyekundu (bila uchokozi). Watu wanaohudumia makumbusho ni wajinga, wenye fadhili, wenye kushangaza na waaminifu. Kwa pennies, wako tayari kutetea maadili na maadili yao.

Tofauti, kwa bidii na kwa uamuzi, katika ulimwengu huu wa kiislamu huvunja nguvu - Naibu Waziri Naibu Drozdov (mwigizaji - F. Bondarchuk). Kama daima, mamlaka wanataka kuchukua, kuharibu na kujenga kitu kipya, biashara. Afisa hapa ni mgeni, haijulikani. Kuna mapambano kati ya pande mbili (kati ya mema na mabaya).

Picha inaingiliana na hadithi ya kushangaza ya mabadiliko ya ubora mkubwa na upendo wake kwa heroine inayotumikia makumbusho (K. Rappoport). Yeye ni mjinga, hana msaada na ni wa kweli kabisa. Mtu mwenye nguvu anazuia silaha. Kwa namna fulani hadithi hiyo inafanana na mchezo wa upendo wa mwandishi Petr Sergeevich Shcheglovitov.

Na mahali fulani wasio na screen - wafanyakazi wa kiwanda wenye njaa wanamtia gavana katika mateka ili kufikia ukweli wao. Hivyo ukweli katika filamu inapita kwa uongo na kinyume chake. Ndani ya siku mbili, mabadiliko ya ajabu hutokea na mashujaa na matarajio yao.

Kuhusu Moscow

Ni huruma kwamba hapakuwa na mtu kama huyo kwa kweli. Mwandishi Shcheglovit Piotr Sergeevich, ambaye vitabu vyake vinatangazwa na filamu "Siku mbili", kwa kweli hakuwahi kuwepo. Lakini alikuwa "amesajiliwa" kwa uwazi sana, hivyo kwa kweli kwamba mtu anataka kusahau juu ya udanganyifu. Sio tu mtu aliyeundwa kwa ajili ya tano, lakini wahusika wa filamu wenyewe hutoa nishati ya vitabu vya karne ya XIX. Mwandishi mwenyewe - Shcheglovitov Petr Sergeevich, wasifu na maelezo ya mambo ya ndani aliunda sura ya hadithi kwa filamu nzima.

Hii ni kama huna kugusa background ya kisiasa ya filamu. Tungependa kuzungumza tu kuhusu mwandishi?

Na Moscow inaonyeshwa na mkurugenzi tofauti. Baada ya milima ya kijani na rangi ya pastel ya nje ya Kirusi mji mkuu "hupiga kelele" na hues za rangi ya zambarau. Na nyekundu, kama inajulikana, rangi ya uchokozi. Ninawezaje kuongeza hapa ...

Na mwisho wa filamu ni nzuri, ni thamani ya kuangalia. Lakini google kuhusu mwandishi Shcheglovitov sio thamani yake, kwa bahati mbaya.