Mitindo ya Vitabu vya kale vya Kirusi

Vitabu vya kale vya Kirusi hutoka wakati wa Kievan Rus. Kwa karne nane, alitembea kupitia hatua kadhaa za maendeleo. Ya kwanza ni malezi na maua ya nyaraka za nyakati za Kievan Rus. Iliibuka kwa misingi ya hadithi za Slavs, ubunifu wa mdomo wa watu na kuzingatia (baada ya kuanzishwa kwa Ukristo) wa uzoefu wa fasihi wa Byzantium na Bulgaria.

Sasa tuna aina mbili za makaburi ya maandiko ya Kirusi ya kale: ya asili na ya kutafsiriwa. Kwa kupitishwa kwa Ukristo, ujenzi wa makanisa na kuanzishwa kwa elimu ya shule, mahitaji ya vitabu vya kanisa la Kikristo na vitabu vya lituruki pia imeongezeka. Hii ilisababisha kuibuka kwa maandiko yaliyofasiriwa na kanisa (patericon, maisha, vitabu vya kibiblia, nk). Maandiko ya kutafsiri yalitokea Rus hasa kutoka Byzantium. Kwanza kabisa, nini kilichohitajika kwa mahitaji ya vitendo ya ibada mpya ya Kikristo iliingizwa. Kazi hazikuhifadhiwa tu kwa uangalifu, lakini pia zimeandikwa tena, yaani, hati yao ya fasihi iliendelea msingi mpya wa kijamii na kihistoria na kiutamaduni.

D. Likhachev alisema kuwa sio wote aina za maandiko ya kale ya Kirusi walihamia kutoka Byzantium. Wengine hawakugonga udongo wetu wakati wote, na wengine walitengenezwa upya, kwa kujitegemea. Hii ni kutokana na hatua tofauti za maendeleo ya jamii ya Byzantini na Kirusi Kale. Hii inashughulikia, kwa mfano, kazi za mashairi, zilifasiriwa na prose na kutafsiriwa kwa njia mpya. Uzoefu wa washairi wa kwanza wa Kibulgaria haukusababisha kuendelea katika Urusi. Kwa hiyo ni pamoja na mithali. Katika Byzantium, walianza kukusanya karne ya 12, na mkusanyiko wa mithali ya Kirusi ilianza tu katika karne ya 17. Inafuatia kwamba haiwezekani kujenga aina za vitabu vya kale vya Kirusi kwa mfumo wa aina ya Byzantine. Walianza kusimama kwenye ngazi tofauti.

Aina kuu za maandiko ya kale ya Kirusi ni maandishi, "mafundisho," kazi za hagiografia (biographies ya waumini), maandishi ya kimapenzi-maadili.

Wengi wao walikuwa katika mahitaji katika huduma za kimungu. Kikamilifu kutumika maandiko ya kibiblia, kutafsiriwa na waalimu na waelimishaji Cyril na Methodius na wanafunzi wao kutoka lugha ya Kigiriki. Aina zingine za maandiko ya Kirusi ya zamani zilipangwa kwa maisha ya uharibifu wa ki-monastiki. Hata soma ya kusoma ilikuwa na kanuni yake mwenyewe, kama matokeo ambayo aina kadhaa za nyimbo na maisha yalionekana.

Katika mfumo wa aina za aina fulani, kazi mpya imetengenezwa (kwa mfano, kuhusiana na kufadhiliwa kwa watakatifu, maisha mapya yaliendelea). Wengine walikuwa mdogo kwa kazi mbalimbali, na kuanzishwa kwa mpya hakuruhusiwa (Injili, Psalter, Epistles of the Apostles). Lakini, licha ya hili, wote wawili walishika ishara zao rasmi.

Mila michache iliyounganishwa ilikuwa kinachoitwa "kidunia" aina za vitabu vya kale vya Kirusi. Kweli, kidunia hawakuwa na maudhui, lakini kwa kuelekea kusoma kwa ulimwengu. Hawakubaliana na huduma za kimungu (ingawa pia walikuwa na masomo ya kanisa), kwa wakati fulani katika maisha ya mtu, inaweza kusoma wakati wowote, kwa hiyo hawakuwa na ishara kali za nje. Aina hizi, ambazo pia zilitoka Bulgaria na Byzantium, zinajumuisha kazi za kihistoria (Josephus Flavius's The Tale of Destruction of Jerusalem, Devgenia Acts), historia na apocrypha. Wakuu hawakuwa wakfu na kanisa na waliandikwa juu ya mandhari ya Agano la Kale na Jipya, ambalo liliongeza na kuimarisha Biblia. Mashujaa maarufu zaidi wa Apocrypha walikuwa mitume Petro na Paulo, Ilya na Musa; Moja ya mifano ya kushangaza zaidi ya kazi hiyo ni "Kutembea kwa Bikira kwa maumivu".

Tangu karne ya 12, vitabu vya kale vya Kirusi vimefikia kiwango cha maendeleo ambacho sio tu kilichosimama, lakini pia kilichochea maendeleo ya utamaduni wa nchi za Balkan.